WTC de eendracht : een halve eeuw fietsen!

Een jeugddroom waarmaken is voor velen een koersfiets (met kromme guidon!) hebben en zich een kampioen wanen. Eerst solo op pad maar uiteindelijk toch maar liever met andere fietsliefhebbers kilometers malen, mekaar eens sportief uitdagen en achteraf samen de dorst lessen… meer moet dat niet zijn. Zo ontstaan fietsclubs en zo ontstond 50 jaar geleden ook WTC de eendracht. En eigenlijk is zo fietsen nog steeds de essentie van WTC de eendracht.

Toch is ook hier niets meer wat het is geweest… .

De koersfiets werd racefiets. De stalen kaders hebben het moeten afleggen tegen de futuristische carbonframes. Tuben zijn passé. Computers bep alen de snelheid en registreren haarfijn de persoonlijke resultaten. De GPS stippelt vaak het parkoers uit en smoort alle discussies over de juiste weg. De hartslagmeter is een onmisbaar attribuut om de fysieke conditie te bewaken. Drinkbussen bevatten gesofisticeerde drankjes en de knapzak werd energybag. De clubleden zijn geen gezapige zondagrijders meer maar afgetrainde sportlui in een professionele outfit met het embleem van een sponsor, aerodynamische helm en bril. Hun benen zijn gladgeschoren en hun koersschoenen lijken op hippe dansschoentjes. De gemiddelde snelheid werd belangrijker dan het aantal afgelegde kilometers. Termen als verzuring, koolhydraten, overslag, recup, enz… worden moeiteloos in de mond genomen. De traditionele frisse pint en Sprite maken meer en meer plaats voor Duvel en Red Bull. Dagritten werden voorbereidingen voor meerdaagse tourtochten in Frankrijk of Italië met heroïsche ritten over mythische cols. .

Wat bleef … .

zijn de kilometers die moeten afgelegd worden, iedere zondagmorgen weer aan de start staan, de platte banden die moeten hersteld worden,beuken tegen de wind,op het kantje rijden, in het geniep tijdens de week trainen, weerbarstige conditie verdoezelen in de buik van de groep en zich vastbijten in het wiel van de voorrijder, mekaar al eens de loef afsteken en zo mogelijk in de vernieling rijden, de rol moeten lossen, blijven dromen van prestaties die niet meer kunnen worden geëvenaard, belevenissen koesteren, nieuwelingen die de revue passeren maar al spoedig weer afhaken, hardliners die niet opgeven, uitkijken naar nieuwe uitdagingen van de club, feestmomenten met overvloed aan spijs en drank, al eens na tijd thuiskomen, uitzweten op het terras en toch genieten… zoals dat alleen kan met sportieve mannen onder mekaar. .

Dit is de spirit van WTC de eendracht!.